|
"Francis Méan weet als geen ander de beweeglijkheid van de veranderende natuur, in al haar abstracte vormen, om te zetten in tweedimensionale kleurvlakken, trillend onder het hevige licht. Iedere weergave van de innerlijke landschappen is en blijft een uiterst persoonlijke expressie. Het onderliggende rustgevende evenwicht blijft voor iedere toeschouwer duidelijk waarneembaar. Zijn werk verbindt vrede en orde en verschijnt in haar thematiek als een tot poëzie verheven werkelijkheid. Het kent mystieke en kosmische aspecten. Zijn verwondering voor de schepping van hemel en aarde is groot. De natuur blijft zijn belangrijkste inspiratiebron, met aandacht voor het oneindig grote en het oneindig kleine. De kleuren van de zee, de vorm van een berg, alsook de vluchtige omvang van de wolken inspireren hem.
Méan is naast een begenadigd schilder ook een authentiek etser, een vakman pur sang. Hij maakt zelf zijn etsen en produceert persoonlijk elk exemplaar van een editie. De uitgebalanceerde, rustige etsen en schilderijen worden nergens door gestoord. De eenvoudige vormgeving geeft het werk balans en het herinnert aan de rust en vrede van een stilleven. "
|
|
"Het werk van Francis Méan blijft door de jaren heen herkenbaar en toch verandert hij regelmatig heel wat aspecten van zijn stijl, verandert hij kleuren in zijn pallet of komen er volledig nieuwe thema's aan bod.
In 1995 is zijn werk ook vrij plots explosiever, kleurrijker en vuriger geworden. Hoe dan ook een sterk staaltje van artistieke moed. Francis Méan beheerst natuurlijk ook zijn vak. Hij beheerst het métier dat velen ontbeert.
Méan maakt bijvoorbeeld zelf zijn etsen. Hij produceert persoonlijk elk exemplaar van een editie. Zijn artiestenproeven zijn meteen ook daadwerkelijk proeven voor het definitieve werk. Hij zoekt, wikt en weegt en beoordeelt zo het werk dat hij creëerde.
Een nieuwe uitdaging vindt Francis in de derde dimensie. Hij wil personages creëren in brons, die de levensvreugde uitbeelden van het bij de dag leven en die elk moment weten te waarderen. De uitdrukking zoekt hij vooral in de houding van de personages en niet zo zeer in hun gezicht. De beelden houdt hij bewust neutraal en geslachtsloos.
Wat hem vooral interesseert is de beweging van het lichaam: spontaan en snel, voorbijgaand, soms grappig in houdingen die de mens onbewust aanneemt.
In een wereld die soms lijkt te vergeten dat het leven een geschenk is, weet hij feilloos de spontane momenten van levensvreugde te vangen in zijn beelden.
De gekleurde omlijsting of achtergrond bij de beelden is net zo belangrijk. Zij herinneren de kijker er aan dat Francis Méan in de eerste plaats een kunstschilder is en dat de kleuren hem dierbaar zijn in zijn scheppingen. Zij zijn de glimlach van zijn schilderkunst, de verfrissing van de beelden."
|
